Homeopathie

Samuel Hahnemann

De homeopathie zoals wij die nu kennen is ontwikkeld door Samuel Hanhnemann (1755-1843). Hahnemann, een Duitse arts, ontdekte dat kinabast - in die tijd het meest effectieve middel tegen malaria - in hoge doseringen symptomen veroorzaakte die sterk leken op de ziekteverschijnselen van malaria. Later ontdekte Hahnemann dat een stof (plantaardig, mineraal, dierlijk of humaan) die in de ruwe vorm, dat wil zeggen in een hoge dosering, bepaalde verschijnselen teweegbrengt bij daarvoor gevoelige personen, juist diezelfde verschijnselen kan genezen als potentie. Een potentie is een verdunning van de oertinctuur c.q. van de oorspronkelijke stof, waarbij tevens een trapsgewijs proces van schudden plaatsvindt. Het schudden is nodig om het in het homeopathische medicijn aanwezige energiepatroon vrij te maken. Hahnemann onderzocht dit principe bij verschillende stoffen, zoals Belladonna, Aconitum, Calcium Carbonicum, Mercurius (kwik), Arsenicum, enzovoorts. Ook testte hij de ruwe werking van onverdunde stoffen op zichzelf en anderen. Soms werd hij doodziek van deze testingen, maar uiteindelijk werd hiermee stap voor stap de basis gelegd van de klassieke homeopathie (van het Griekse homoios = gelijk of gelijksoortig en pathos = ziekte of lijden).

Similia similibus curentur

Het uitgangspunt van de homeopathie is simpel: het gelijkende geneest het gelijkende (similia similibus curentur). De wetenschappelijk erkende vaccinatie is een ruwe en door velen omstreden toepassing van het similiabeginsel, dat overigens al aan Hippocrates en Paracelsus bekend was. Hippocrates was de grondlegger van de moderne geneeskunde. Denk maar aan de eed van Hippocrates, die iedere arts moet afleggen. De echte homepaat zoekt bij zijn cliënten naar symptomen, verschijnselen en karakteristieken die passen in een zogenaamd geneesmiddelbeeld, dat in de Materia Medica uitvoerig beschreven staat. Ik werk uitsluitend als klassiek homeopaat, volgens de richtlijnen die Hahnemann heeft opgesteld in zijn Organon. Is het bij de cliënt passende geneesmiddelbeeld eenmaal gevonden, dat wil zeggen het meest met de ziektesymptomen van de cliënt overstemmende homeopathische medicijn (het similimum), dan moet alleen de juiste potentie en dosering nog worden uitgezocht. Een ervaren homeopaat zal dat laatste, op grond van vele duizenden observaties, meestal vrij eenvoudig kunnen vaststellen.

LM potenties

Zelf werk ik - net als Hahnemann tegen het einde van zijn leven - steeds meer met de LM potenties. Deze werken in het algemeen milder dan de C of M potenties en met minder hevige of in het geheel geen beginverergeringen. Dat is een stuk prettiger voor u als cliënt en heeft dezelfde of zelfs een nog betere uitwerking op uw gezondheid. Met mijn manier van werken als klassiek homeopaat blijven de medicijnkosten voor u als cliënt minimaal. In het kader van uw genezing staan efficiëntie en optimalisering voorop. Mijn opleiding tot klassiek homeopaat, fytotherapeut en natuurgeneeskundig therapeut heb ik gevolgd aan de Nederlandse Academie voor Natuurgeneeskunde (NAN) te Hilversum, een vierjarige dagopleiding op HBO-niveau.